Utrata 90% wzroku: kobieta ostrzega przed patrzeniem w zaćmienie słońca

Pokaż spis treści Ukryj spis treści

Średnio sierpniowe zaćmienie Słońca, które było widoczne nad częścią Europy, przyniosło nie tylko spektakularne obrazy, lecz także medyczne konsekwencje — zwłaszcza w Hiszpanii, gdzie setki osób zgłosiły się do okulistów. Historia byłej deputowanej z Andaluzji, Mercedes López Romero, przypomina, że patrzenie na tarczę słoneczną bez właściwej ochrony może mieć trwałe skutki dla wzroku.

Mercedes opowiada, że jako dziecko brała udział w zabawie polegającej na patrzeniu w słońce — wytrwała dłużej niż rówieśnicy i, jak się później okazało, straciła wskutek tego około 90% widzenia. Dolegliwości ujawniły się dopiero po kilku latach szkolnych trudności z odczytywaniem tablicy; dziś, po czterech dekadach, nadal nosi okulary nawet w pomieszczeniach i nie może prowadzić samochodu.

Jak promienie słoneczne niszczą wzrok

Problem nie tkwi tylko w temperaturze — soczewka oka skupia światło na centralnym obszarze siatkówki, a nadmiar energii uszkadza delikatne fotoreceptory i nabłonek barwnikowy. Uszkodzone komórki nie regenerują się, więc konsekwencje bywają trwałe.

Anatomia oka pokazująca, jak promienie słoneczne uszkadzają siatkówkę
Soczewka oka skupia światło bezpośrednio na siatkówce, co może spowodować nieodwracalne uszkodzenia

Siatkówka nie sygnalizuje bólem, dlatego oparzenie może nastąpić bez ostrzeżenia — objawy często pojawiają się z opóźnieniem. Jak wyjaśniają hiszpańscy okuliści, pacjenci zgłaszają się dopiero, gdy widzenie staje się wyraźnie zaburzone.

Objawy i przebieg uszkodzeń

Typowy zestaw symptomów występuje w ciągu kilku godzin lub dni od ekspozycji: rozmycie obrazu, zniekształcenia linii, ciemna plama w centrum pola widzenia, zaburzenia percepcji barw. W łagodniejszych przypadkach funkcja oka może częściowo wrócić po kilku tygodniach; długotrwałe patrzenie pozostawia jednak trwały ubytek w centralnym widzeniu.

  • Okres pojawienia się objawów: zwykle 6–48 godzin po ekspozycji.
  • Możliwe symptomy: zamazane widzenie, metamorfopsje (zniekształcone linie), scotoma centralne (ciemna plama).
  • Rokowania: niewielkie uszkodzenia mogą poprawić się, poważne – pozostają nieodwracalne.

Skala problemu po ostatnim zaćmieniu

Bezpośrednio po zjawisku, które nad Hiszpanią miało miejsce 12 sierpnia w godzinach wieczornych, tamtejsze placówki medyczne przyjęły ponad 500 osób z podejrzeniem uszkodzenia siatkówki. To sygnał, że wiedza o ryzyku wciąż nie dociera do wszystkich obserwatorów.

Certyfikowane okulary do obserwacji zaćmienia ze znakiem CE i normą ISO
Tylko okulary z certyfikatem ISO 12312-2 zapewniają bezpieczną obserwację zaćmienia

Ważne praktyczne ustalenia: zwykłe okulary przeciwsłoneczne, nawet bardzo przyciemnione, nie chronią przed uszkodzeniem wzroku. Jedynym bezpiecznym rozwiązaniem są filtry przeznaczone do obserwacji słonecznych, oznaczone znakiem CE i zgodne z normą ISO 12312-2.

Co robić, jeśli oglądałeś/oglądałaś zaćmienie

  • Monitoruj widzenie przez co najmniej 30 dni po ekspozycji.
  • Natychmiast zgłoś się do okulisty, gdy pojawią się objawy — nie odkładaj wizyty w nadziei, że „minie samo”.
  • Nie polegaj na zwykłych okularach przeciwsłonecznych, smartfonach czy teleskopach bez certyfikowanego filtra.
  • Bezpieczne sposoby oglądania: okulary z certyfikatem ISO 12312-2, projekcja otworkowa (pinhole) lub specjalne filtry do urządzeń optycznych.

Zaćmienie to atrakcyjne zjawisko astronomiczne, ale ryzyko dla oczu jest realne i często niedoceniane. Krótkie doświadczenie „patrzenia w Słońce” może przynieść konsekwencje na całe życie — historia Mercedes López Romero jest tego boleśnie wymownym przykładem.

Źródło: science-et-vie.com

Podziel się opinią

★★★★★

Oceń ten wpis jako pierwszy
lub napisz szczegółową recenzję



zorawina.info to niezależne medium. Wesprzyj nas, dodając nas do ulubionych w Google News:

Dodaj komentarz

Opublikuj komentarz